“Alles na de beving is het echte verhaal”

Van mei tot oktober 2026 werkte Kyara mee aan Lang verhaal kort, als stagiair bij het mediabureau dat de video’s produceerde. Ze sprak met de jongeren over wat zij wilden vertellen, bereidde de opnames voor, hield op draaidagen het overzicht en werkte mee aan de montage. “Het was een heel vet project. Ik durf wel te zeggen dat ik tijdens deze stage meer heb geleerd dan in twee jaar op school.” 

Kyara stond achter de camera, maar had er net zo goed voor kunnen staan. Want ook zij leeft elke dag met de gevolgen van de gaswinning. “Ik woon in Uithuizen. Op ons plein is altijd wel iets gaande, van scheuren die gefikst moeten worden tot halve verbouwingen. Alle buren hebben aardbevingsschade en overal lopen bouwvakkers. Zelf zijn we net voor de tweede keer naar een wisselwoning verhuisd, zodat ze ons plafond kunnen repareren.”

“De bevingen en scheuren zijn vervelend, maar het echte probleem is de mentale last. Mijn vader raakte in de beginjaren sterk betrokken bij de problematiek. Hij demonstreerde tegen de gaswinning en gaf interviews aan RTV Noord. We hebben heel wat hoge politieke mensen over de vloer gehad. Tot het hem te veel werd. Hij werd depressief, raakte arbeidsongeschikt. Er was zoveel gebeurd, dat het leven niet meer hetzelfde was. Dat was een van de redenen dat mijn ouders gingen scheiden.”

Haar vader verloor in die periode zijn vertrouwen in de overheid. Hij had dan ook z’n twijfels toen Kyara vertelde dat ze aan een project van het IMG ging werken. “’Die gaan toch nooit het echte verhaal vertellen’, dacht hij. Ik snap dat wel en heb er voor mezelf goed over nagedacht. Maar deze video’s zijn niet bedoeld om te laten zien dat het allemaal wel goed zit en dat we niet moeten zeuren. Ze gaan juist over wat mensen meemaken en waarom de gaswinning zoveel impact heeft. Daar kan ik wel achter staan.”

Kyara spreekt met bewondering over de jongeren die dit jaar meededen aan Lang verhaal kort. “Ze maakten er echt tijd voor en waren zo open. Dat hielp ons bedenken hoe we de video’s konden opbouwen. Ik ken hen niet echt, maar ik heb nu wel een beeld van hun leven en van wat ze hebben meegemaakt. Dat geeft mij het gevoel dat ik niet alleen ben. En dat scheelt een hele hoop.”

“Als je in het aardbevingsgebied woont, weet je dat je niet de enige bent die er last van heeft. Maar je praat er eigenlijk alleen over met familie en vrienden. Daardoor wordt het bijna normaal. Door dit filmproject realiseerde ik me opeens hoeveel mensen ermee te maken hebben. Elk verhaal is uniek. Meestal gaat het niet over de aardbeving zelf, maar over wat er daarna gebeurt. Alles na de beving is het echte verhaal.”

“Ik hoop dat ik de jongeren die meededen iets heb kunnen teruggeven. Een gevoel van veiligheid. En dat we om ze geven en hun verhaal zo neerzetten dat mensen hen echt zien. Als we hun verhalen zorgvuldig naar buiten brengen, geeft dat toch een soort erkenning. Ze zijn het waard om gehoord en begrepen te worden.”

Bekijk de video’s op www.schadedoormijnbouw.nl/verhalenplatform.