Als gevolg van een technische storing is ons telefonisch Serviceloket momenteel niet bereikbaar. Wilt u een acuut onveilige situatie (AOS) melden? Daarvoor kunt u het AOS-formulier op deze website gebruiken. We hopen dat het snel is opgelost.

 

Het circus eromheen doet mij meer dan de aardbevingen

“In 2001 zijn we ons huis in Delfzijl uitgejaagd omdat we onderdeel waren van de herstructureringsplannen van de toen gelijknamige gemeente. We kwamen in Appingedam terecht en hoopten hier in de wijk Opwierde-Zuid onze rust te vinden. Dat is gelukt, tot 2015”, zegt Martin Franken.

2 reacties
811

Martin en Simone Franken

Bewoners: Simone (56) en Martin (63) Franken met hun parkieten Lola en Chico
Plaats: Appingedam
Wonen in het huis sinds: 2001
Eerste schade gemeld in: 2014
Dossiers bij: CVW, Woningcorporatie Marenland, De Haan advocaten (claim immateriële schadevergoeding voor huurders)
Versterking: afgerond in 2020

Het verhaal van Martin Franken

Het begon met de beving van Huizinge in 2012. Die hebben wij ook gevoeld, dat was een beste dreun. Het is een bijzondere gewaarwording waar je nooit echt aan went, maar angstig word ik er niet van. Ik heb nooit het gevoel gehad dat het iets levensbedreigends was.

Twee jaar later ontstonden er voor het eerst scheuren in onze gevel. Deze hebben wij gemeld bij de woningcorporatie. Er werden toen spoedreparaties gedaan aan onze woning, zoals het plaatsen van zogenoemde wokkels in de buitenmuren. Die moesten de stenen bij elkaar houden.

Andere wereld

Vier maanden later, inmiddels 2015, kwam Nationaal Coördinator Groningen Hans Alders met de boodschap dat ons leven drastisch zou veranderen. Onze huizen moesten worden versterkt omdat ze niet veilig waren voor aardbevingen. Sinds die avond in de Nicolaïkerk zijn wij als bewoners in een andere wereld terechtgekomen.

Sindsdien is het onrustig in de wijk. Mensen liepen rond met veel vragen, maar kregen geen antwoorden. Daarnaast zorgden de verschillende aanpakken voor verdeeldheid onder de bewoners. De kopers krijgen wel een verhuisvergoeding en de huurders bijvoorbeeld niet. De één krijgt wel een nieuwe woning, de andere niet.

Deze wijk is niet meer hetzelfde

De hele saamhorigheid in de wijk is weg. Mensen die jarenlang met elkaar optrokken hebben ruzie met elkaar. Of door de herstructurering van de wijk zijn buren uit elkaar gerukt, terwijl ze jarenlang naast elkaar hebben gewoond. Deze wijk is niet meer hetzelfde.

Wat ook niet hielp, is dat Alders destijds riep dat je terug zou krijgen wat je hebt. Sommigen hebben een uit- of opbouw, maar die hebben ze niet teruggekregen. Of ze moesten er zelf voor betalen. Dat doet wat met het vertrouwen van mensen.

Nog steeds niet klaar met gedoe

Wij kwamen als huurders in een pilot terecht. Ons huis zou alleen versterkt worden. Dat is inmiddels gebeurd, maar er mankeert nog altijd van alles aan de woning. Het klimaat in huis is niet normaal. Door de extreem droge lucht krijg ik last van mijn ogen en luchtwegen. We zagen de bui al hangen, want in Loppersum waren ze al aan de slag en daar ging van alles mis. Helaas hebben ze daar weinig van geleerd, waardoor we nog steeds niet klaar zijn met al het gedoe.

Experts zeggen dat onze huizen niet geschikt zijn om op deze manier te versterken. Eigenlijk hebben ze de complete buitenkant gestript en er als het ware een theemuts overheen geplaatst. Daardoor is het wel goed geïsoleerd, maar het was niet mogelijk om juiste ventilatie toe te passen waardoor de luchtcirculatie niet optimaal werkt. Maar ja, dat valt volgens de woningbouwcorporatie allemaal binnen de normen.

Nazorg ontbreekt

Je voelt je als bewoner niet serieus genomen. De overheid, de woningcorporatie en alle andere organisaties behandelen je als een object. Kijk, onze leefomgeving is helemaal veranderd, ons huis is aangepast en we hebben een tijd lang in een andere woning moeten verblijven. Het hoort er misschien allemaal bij en we hebben nu een energiezuinig en aardbevingsbestendig huis, maar we hebben er zelf niet voor gekozen.

Alles wordt voor je bepaald en als je suggesties hebt, wordt er niet naar je geluisterd. Zowel door de overheid niet als door de andere partijen. Het gaat allemaal heel dwangmatig. Maar in al die tijd is er nog nooit iemand van één van de organisaties bij ons langs geweest om te vragen hoe het met ons gaat. Na afloop ontbreekt het aan nazorg. Daar heeft de overheid wel steken laten vallen.

Circus eromheen

Nu komt er dan wel een vergoeding voor immateriële schade. Maar eigenlijk is er geen bedrag aan vast te plakken voor wat wij hier doormaken. Door naar ons te luisteren en ons serieus te nemen, had veel leed voorkomen kunnen worden. Het circus eromheen doet mij veel meer dan de bevingen zelf.

Maar, er zijn ook positieve zaken te benoemen. Zoals ik al zei, we hebben een energiezuinige woning. Volledig elektrisch. Daar ben ik heel blij mee. Met de huidige energieprijzen scheelt het ons een karrevracht aan geld. En als je kijkt naar de oorlog in Oekraïne, ben ik dankbaar dat ik überhaupt een dak boven m’n hoofd heb.

Perspectief voor Groningen

Ook is er dankzij de energietransitie en al het geld dat naar onze provincie gaat weer perspectief voor Groningen. Er is voldoende werkgelegenheid, dat was een paar jaar geleden nog wel anders. Mijn dochter heeft een technische opleiding afgerond en heeft hier de banen voor het oprapen. Daardoor kan ze ook in de provincie blijven wonen. Net als haar vrienden. De jeugd is daardoor echt de toekomst voor onze provincie. En de krimp is op zijn retour. Maar, er moeten dan wel woningen bij komen, want anders vertrekken ze alsnog.

Het verhaal van Simone Franken

Volgens mij heb ik nu al zo’n tien bevingen goed gevoeld. Ik zat een keer met mijn dochter op de bank toen we een harde knal hoorden. Vervolgens voelden we de grond onder onze voeten golven, van achter naar het voorhuis. Je springt dan op en blijft verstijfd staan. Soms heb ik de neiging om naar buiten te rennen. Stel je voor dat het plafond naar beneden komt, denk ik dan. Maar als je eenmaal verstijfd staat, is de beving ook binnen een paar seconden weer voorbij.

Op zich lig ik niet wakker van de bevingen. Ik lig meer wakker van de manier waarop ze met ons omgaan. Daar ben ik echt boos over. Ons huis is versterkt, terwijl achter ons dezelfde woningen staan en die worden gesloopt en opnieuw gebouwd. Daar begrijp ik dan niks van. Je hebt constant het gevoel dat je wordt voorgelogen.

Het bederft mijn woongenot

De versterking van ons huis is nu al meer dan twee jaar klaar. Maar we hebben nog steeds geen rust. Doordat er van alles aan mankeert, hebben we nog altijd regelmatig bouwvakkers over de vloer. Die halen alles overhoop en je kan niet echt je eigen gang gaan. Dat bederft mijn woongenot. Ik heb het gevoel dat ik maar niet met rust wordt gelaten. We zouden worden ontzorgd, maar het tegendeel is waar.

Het is goed dat er immateriële schade wordt vergoed. Maar eigenlijk is dat niet met een geldbedrag te vergoeden. Ik vind het belangrijker dat ze iedereen op een gelijke manier behandelen en dat beloftes worden nagekomen. Dat er naar je wordt geluisterd en dat je serieus wordt genomen.

Wachten

Het zal misschien ooit wel weer goedkomen, maar ik ben bang dat straks niet iedereen wordt geholpen. Sommigen hebben echt veel schade en moeten veel te lang wachten.

Bewoners: Simone (56) en Martin (63) Franken met hun parkieten Lola en Chico
Plaats: Appingedam
Wonen in het huis sinds: 2001
Eerste schade gemeld in: 2014
Dossiers bij: CVW, Woningcorporatie Marenland, De Haan advocaten (claim immateriële schadevergoeding voor huurders)
Versterking: afgerond in 2020
gepubliceerd op: 5 april 2022

Reageren

42 likes

G. Slopsema 6 april 2022 - 20:22

Heel herkenbaar en ook hier bij ons in middelstum is het onrecht groot , voor ons persoonlijk wij hebben heel ernstige gezondheidsklachten gekregen nadat onze woning door marenland in 2015 als pilot werd uitgekozen , we woonden er toen 10 jaar zonder enig probleem en nog geen cm aardbevingsschade en de daar op volgende jaren tot heden is het een drama geworden

Piet de Winter 9 april 2022 - 22:23

Onvoorstelbaar wat de verhuurders allemaal voor elkaar krijgen, niet beseffende wat ze de huurders aandoen. Zoals je weet Martin werden wij uit onze gezet om 3 weken later weer in een huis te komen wat men noemde versterkt en aangepast te zijn. Allemaal vuile en valse beloften, ons huis was voor de versterking beter als nu even als de personen die er wonen. Je gaat er geestelijk kapot aan en krijgt allemaal kwalen die je een vijand niet toewenst. Heb daarom samen met mijn vrouw besloten dat de vertrekken die we alle dagen gebruiken te onderhouden en de rest maar aan hun lot over te laten. We zijn er net als de verhuurder helemaal klaar mee.

Reactie toevoegen

Uw gegevens worden niet voor andere doeleinden gebruikt. Zie voor meer informatie de privacyverklaring.



Uw gegevens worden niet voor andere doeleinden gebruikt. Zie voor meer informatie de privacyverklaring.